33er
Als werkman ben ik helaas verplicht mij te onderwerpen aan een stramien dat al eens zingend 9-to-5 wordt genoemd. Bij mij is dat eerder 9.30-to-6.30, maar dat terzijde. Om optimaal gebruik te maken van het concept tijd, tracht ik mij dan ook zo snel mogelijk te verplaatsen. Dat doe ik door steevast dagelijks gebruik te maken van de talrijke stadsfietsen die in Brussel voorhanden - zeg maar, voorvoeten - zijn. Het concept is eenvoudig: men neme een fiets aan een fietsstation, kieze een fietsnummer en rijde naar het gewenste eindstation. Aldaar aangekomen kiest men een paaltje en bevestigt zijn fiets. Een eenvoudige oefening die ook nog eens gezond is als men fijnzinnig rond de fijne roetpartikels heen rijdt.
En zo kwam ik dus een 33er tegen. Ik voelde 'm aankomen: een man rijdt naar zo'n station en parkeert resoluut op plaats 3. Een gesprek dringt zich op. En jawel, mijn gevoel is raak: de man prefereert steeds de derde plaats. Ik ook!, zeg ik. Het gesprek schiet naar een hoogtepunt. De man probeert, net als mij, steeds de fiets te nemen vanaf plaats 3 en vervolgens te fietsen naar een andere plaats 3. Een lotgenoot! Je moet weten dat zo'n 33er mijn dag écht goed maakt. Een halve 33er is ook al goed, maar een échte 33er... da's al wat zeldzamer. We lachen; drieëndertigers kom je niet elke dag tegen. We schudden elkaar de hand en stappen elk weer onze eigen richting uit.
dM3


